خجسته حضرت معصومه آن كه بر مه و خور * دريده پرده و خود در هزار پرده ستير نعال خادم او گوشوار گوش سپهر * غبار درگه او توتياى چشم بصير اگر به ديدهء معنى نظر كنى ببنى * كه سطح او به فراز است و سطح چرخ به زير نظام السلطنه اعظم حسينقلى خان آن * كه نوك خامهء او ريخت آب خامهء تير وزير نامور نامجوى نام‌آور * اديب پاكدل پاك راى پاك ضمير فشاند نقره و از نقره ساخت اين در را * چنان‌كه روى زرازرنگ شد به رنگ زرير ز جود او در خيرات در جهان شد باز * زهى ستوده امير و خهى خجسته وزير ز شرم اين در سيمين شگفت مىنبود * كه سر به بوته خجلت فرو برد اكسير همى ز بام رواق فلك بدين درگاه * رسد زمين سلام ملك به گوش صغير سرود منطق شوريده سال تاريخش * « درى ز سيم به قم برگشاد از نو مير » ( 1314 ) ايوان روضه مطهره ايوان روضهء مطهره كه در طرف صحن كهنه واقع است از بناهاى شاه اسمعيل صفوى است ، كه در سنهء نهصد و بيست و پنج ( 925 ) هجرى آن را بنا نموده ، چنان‌كه در كتيبهء ايوان نام وى مرقوم است . صفحات روى اين ايوان و روى جرزهاى آن كاشى معرق بسيار ممتاز مىباشد ، و جميع مقرنس اين ايوان مزين به خشت‌هاى زرين است كه خاقان خلد آشيان در سنهء يكهزار و دويست و پنجاه ( 1250 ) كه سال آخر سلطنت اوست دست به تذهيب اين ايوان زد و مبلغ دوازده هزار تومان بازديد اين كار را نمودند . مبلغ هشتهزار تومان هم به مصرف اين كار رسيد و بيشتر خشت‌هاى آن را كه اصلش مس است ساخته و بسيارى از آنها را مطلا نموده و قدرى از آن خشت‌ها را هم به مقرنس ايوان به كار برده بودند كه خاقان به رحمت ايزدى پيوست و اين كار ناتمام ماند ، تا در سال يك هزار و دويست و شصت و هفت ( 1267 ) ناصر الدين شاه بقيهء آن را تمام نموده ، همهء مقرنس مزين به خشت‌هاى زرين گرديد .